#xmas19: Ένας Χριστουγεννιάτικος Εφιάλτης (2)

Μέρος Δεύτερο
Γράφει ο Αλέξης

Το πόδια μου έχουν κοκαλώσει και δεν μου επιτρέπουν να κουνηθώ. Τα χέρια μου τρέμουν ακατάπαυστα. Όπου να’ ναι το κουτί της πίτσας θα γλιστρήσει απ’ τις παλάμες μου.  Ενστικτωδώς δάγκωσα τη γλώσσα μου λίγες στιγμές πριν και δεν κραύγασα απ’ το θέαμα. Θα βρεθώ σε ανεπανάληπτο κίνδυνο εάν ουρλιάξω. Είναι κατόρθωμα, μα πρέπει να το κάνω. Πρέπει να σταματήσω τον κρύο ιδρώτα και να φύγω από δω άμεσα! Πίσω-πατώ όσο πιο αθόρυβα γίνεται, με το βλέμμα μου ακόμη καρφωμένο στην τρύπα του μετώπου της. Γαμώτο, γιατί δεν μπορεί να απομακρύνει τα άψυχα μάτια της απ’ τα δικά μου;

Ευτυχώς, δεν αργώ να πέσω πάνω στην πόρτα ξανά. Αυτή είναι η στιγμή που η πίτσα πέφτει στο πλακάκι, μα ποιος νοιάζεται πια; Γυρνάω και ετοιμάζομαι να τρέξω και να κλείσω την πόρτα πίσω μου! Και έπειτα τι; Να καλέσω την αστυνομία; Να γυρίσω στην πιτσαρία; Είναι πιθανό ο δράστης να’ ναι ακόμη μέσα, δεν μπορώ να κάτσω! Σίγουρα είναι δολοφονία. Το μέτωπό της θα ορκιζόμουν πως κάπνιζε. Την πυροβόλησαν. Γιατί σε μένα όλα αυτά; Δεν έχω πειράξει κανέναν! Πάντα ήμουν τύπος και υπογραμμός! Ένας απλός ντελιβεράς είμαι!

«Είσαι σίγουρος πως δεν έκανες αταξίες;»

Μακάρι αυτή η φωνή να ήταν μονάχα κατασκεύασμα του μυαλού μου. Δυστυχώς, έρχεται απ’ τον άνδρα πίσω μου. Τον άνδρα; Το πράγμα, πίσω μου. Το χέρι του ακουμπά την πόρτα, πάνω απ’ το σημείο που την έχω πιάσει εγώ. Είναι ψηλότερος από μένα. Νιώθω κάτι να με ακουμπά στην πλάτη. Δεν έχω επιλογή. Ο ήχος του κόκορα του σιδερικού με προστάζει. Πρέπει να γυρίσω και να τον αντικρίσω.

Ο Άγιος Βασίλης. Με την κόκκινη στολή του, τα γάντια, την μυτερή, παχιά γενειάδα και τον σκούφο. Με τα μικρά, ρυτιδιασμένα μάτια πίσω από στρογγυλά, σπασμένα γυαλιά. Με τα κιτρινισμένα δόντια που του έχουν απομείνει να μου χαμογελούν. Με ένα περίστροφο στο ένα χέρι και μια σάκα στο άλλο. Μια μουσκεμένη στα ερυθρά σάκα, που στάζει.

Αφήνει τη σάκα στο έδαφος και δεν τολμώ να κοιτάξω στο εσωτερικό της. Η ανοιχτή του παλάμη κάτι ζητά από μένα. Χρήματα; Απλά θα του δώσω ό, τι έχω και θα φύγω. Απλά αυτό είναι! Ας πάρει όλο το τσαντάκι μου! Μα δεν φαίνεται να τον ενδιαφέρει… Το μόνο που κράτησε τινάζοντας τα υπόλοιπα περιεχόμενα στο έδαφος ήταν το δίπλωμα οδήγησής μου. Γιατί;

«Αυτό το όνομα…»

Ακούω τη φωνή του ξανά και όλο μου το σώμα τραντάζεται.

«Είναι στη λίστα μου»

Συνεχίζεται…


Μην ξεχάσετε να διαβάσετε:
Μέρος Πρώτο – Γράφει η Γιώτα


Το βιβλίο του Αλέξη Ζησιμόπουλου με τίτλο «Σκοτεινά Βήματα» διατίθεται από τις Εκδόσεις Πηγή και μπορείτε να το βρείτε σε όλα τα συνεργαζόμενα βιβλιοπωλεία.

Περισσότερα για το βιβλίο του μπορείτε να βρείτε εδώ.

Τοn Αλέξη μπορείτε επίσης να βρείτε στο instagram: skoteinav.

12 σκέψεις σχετικά με το “#xmas19: Ένας Χριστουγεννιάτικος Εφιάλτης (2)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s