#dadreads: Θρύλος της Stephanie Garber

~Ο ΚΑΚΟΣ~

Του Σπύρου

Κυριακή και μόλις τελείωσα ένα πολύ καλό βιβλίο του Δημήτρη Σίμου, συγγραφέας αστυνομικού μυθιστορήματος, αλλά θα μιλήσουμε για αυτό κάποια άλλη στιγμή ίσως.

Μπαίνω, λοιπόν, στο δωμάτιο της κόρης μου για να πάρω κάποιο άλλο από τη βιβλιοθήκη της. Στο γραφείο της επάνω βλέπω ένα βιβλίο που μου κινεί την περιέργεια. Ο τίτλος του: ΘΡΥΛΟΣ. Ωραίος και πιασάρικος. Το εξώφυλλο του είχε ένα ΑΣΣΟ ΚΟΥΠΑ και με μικρά γράμματα γράφει: Βιβλίο 2.

Ανοίγω το εξώφυλλο και διαβάζω ποιος το έγραψε και τις κριτικές. Οι κριτικές είναι πολύ καλές και έχουν πουληθεί τα δικαιώματα σε 27 χώρες. Κάθομαι στον καναπέ για να αρχίσω να βυθίζομαι στη φαντασία, να περπατήσω στον κόσμο του βιβλίου.

Πρώτη, δεύτερη σελίδα καλά τα πάμε. Ωραία, σκέφτηκα, θα περάσουμε υπέροχα. Συνεχίζω να ρουφάω το νέκταρ της φαντασίας που ξεχειλίζει από το βιβλίο. Όλα καλά και ωραία. Αμ, δε! Ξαφνικά άρχισε αυτό που διαβάζω να γίνεται ένα διαφημιστικό προσπέκτους του πρώτου βιβλίου. Έλεος έχω φτάσει στην εξήντα σελίδα και συνεχίζει τη διαφήμιση. Έχω αποφασίσει να το παρατήσω αλλά εκείνη τη στιγμή μπαίνει η κόρη μου. Με βλέπει να κρατάω το βιβλίο και μου λέει: «Αααα ωραία, διαβάζεις το Θρύλο, το δεύτερο βιβλίο, πολύ θα ήθελα τη γνώμη σου». 

Δε χαλάς χατήρι σε κόρη ποτέ!

Έκατσα και το διάβασα. Λοιπόν αν αντέξεις τις πρώτες εξήντα σελίδες έχει καλώς. Μετά πιστεύω ότι αρχίζεις και διαβάζεις ένα καλογραμμένο… Άρλεκιν.

Η ηρωίδα πολύ μπερδεμένη βρε παιδάκι μου, καταραμένη να μην αγαπήσει, να μην την αγαπήσουν, τι να πω!!! Δεκαέξι χρονών και έχει φιλήσει, από ότι λέει η συγγραφέας, το μισό αρσενικό πληθυσμό. Xαχααχα υπερβολή. Έχει κάτι με Μοίρες. Έχει μια μάχη που δίνει η ηρωίδα, έτσι να ξεφύγει λίγο, μήπως και την προσδιορίσουν κάτι περισσότερο από Άρλεκιν.

Η Συγγραφέας ξέρει τέλεια να γράφει γι’ αυτό διδάσκει δημιουργική γραφή. Αυτό το βιβλίο είναι πολύ καλό για να βοηθήσει ένα συγγραφέα να μην είναι στεγνός και πώς να χρησιμοποιεί τον καλλωπισμό μιας πρότασης αλλά ως εκεί.

Όσο για το δικό βιβλίο της μου θυμίζει ένα καλοραμμένο γυναικείο πανωφόρι, απλό στο κόψιμο αν όχι παλιομοδίτικο αλλά είναι γεμάτο με πούλιες, διαμάντια, ρουμπίνια, μπριγιάντια και όλα τα πετροειδή που τελειώνουν σε –ια.

Όσο για την υπόθεση δεν θα σας πω τίποτα. Πάρτε διαβάστε το πρώτο βιβλίο και αν σας αρέσει πάρτε και το δεύτερο. Αν αντέξετε τις πρώτες εξήντα σελίδες θα διαβάσετε μια δεκαεξάχρονη που η συγγραφέας την παρουσιάζει  σαν ενήλικα.

Από 1 έως 5 πατουσάκια του βάζω 2 γιατί η κοπέλα τη γραφή την παίζει τα δάχτυλα.


Μια κριτική από τον μπαμπά μου. Άμα σας άρεσε αφήστε ένα σχόλιο για να τον πείσω να γράψει κι άλλη κριτική. Μέχρι τότε τα λέμε και να προσέχετε!

Μένουμε δυνατοί!

Μια σκέψη σχετικά μέ το “#dadreads: Θρύλος της Stephanie Garber

Γράψτε απάντηση στο Giota Ακύρωση απάντησης

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s